„Bajki bez barier” część XXII BRAK CZĘŚCI KOŃCZYNY

Mój perzyjaciel Kacper


Kilka słów do rodziców i nauczycieli

Stowarzyszenie Rodziców Dzieci Niepełnosprawnych „Światełko” oddaje w Państwa ręce następną książkę z serii „Bajki bez barier”. Tym razem poruszamy temat braku części kończyny.
Nasz bohater urodził się bez lewej dłoni. W literaturze problem ten zaliczany jest do wrodzonych amputacji kończyn. Polegają one na powstaniu ubytków w przebiegu kończyn dolnych lub górnych i są wynikiem zaburzeń w rozwoju płodowym. Do tej pory nie ma jednolitej tezy dotyczącej przyczyn powstawania wrodzonych amputacji kończyn. Mówi się o zahamowaniach wzrostu płodu z powodu nieprawidłowych podziałów na poziomie komórkowym, jak również o uszkodzeniu płodu przez czynniki
środowiska zewnętrznego, które negatywnie wpływają na rozwój płodu w łonie matki.
Do tych czynników tzw. teratogennych zalicza się toksyny bakterii, wirusów, zaburzenia metaboliczne, zanieczyszczenia środowiska, przewitaminizowanie oraz niektóre leki.
Amputacje wrodzone można podzielić na trzy grupy. Wtedy, gdy występuje całkowity brak kończyny mówi się o amelii. Może również wystąpić fokomelia czyli niedorozwój kończyny z brakiem ich bliższych części. A zatem o fokomelii mówimy na przykład wtedy, gdy prawidłowo wykształcona dłoń lub stopa przylega bezpośrednio do korpusu ciała. Innym rodzajem jest peromelia czyli niedorozwój kończyny polegający na niewykształceniu się części dalszych kończyny np. dłoni czy stopy.
Kacper urodził się z wadą wrodzoną, jednak nie należy zapominać, że do amputacji może również dojść na skutek urazów mechanicznych. Czasem zdarza się, że amputacja musi zostać wykonana również w celach leczniczych np. na skutek powikłań cukrzycowych lub w przypadku niektórych nowotworów.
Niezależnie od przyczyny czy rodzaju amputacji dzieci dotyka ten sam problem – brak kończyny czy też części kończyny odróżnia ich od zdrowych rówieśników, zmienia ich obraz siebie i z pewnością obniża poczucie własnej wartości. Dzieci najczęściej wstydzą się „swojej wady” i odmienności , co sprawia, że separują się od otoczenia.
Często też są wyśmiewane i piętnowane przez swoich rówieśników, co również zostało poruszone w niniejszej bajce. Na szczęście nasz bohater Kacper doskonale poradził sobie z pogardą starszego kolegi i pomimo, a może właśnie dzięki „swojej inności” stał się niemalże liderem szkoły. I również w życiu zdarza się, że dziecko staje się liderem w swoim środowisku, imponuje rówieśnikom samodzielnością, zaradnością i „niecodziennymi” sposobami pokonywania przeszkód i barier. Jednak aby tak mogło się stać, dziecko potrzebuje ogromnego oparcia ze strony rodziny, opiekunów i pedagogów.
Kacper otrzymał od rodziców wsparcie od najmłodszych lat, choć nie wiemy z treści, co przeżywali jego rodzice, gdy otrzymali informację o urodzeniu dziecka z wrodzoną amputacją kończyn. Z całą pewnością rodzice Kacpra przeżyli szok i musieli uporać się z bardzo bolesnymi uczuciami depresji, niepokoju, samotności, a może również z poczuciem winy i złością.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>