„Bajki bez barier” część XXI MUTYZM

Gutek i zaczarowana dziewczynka



Kilka słów do rodziców i nauczycieli

Kolejny miesiąc za nami … i znów Stowarzyszenie Rodziców Dzieci Niepełnosprawnych „Światełko” oddaje w Państwa ręce następną część z serii „Bajki bez barier”. Tym razem poruszony został temat mutyzmu u dzieci.
Nasza bohaterka, Lenka, jest przykładem dziecka, które cierpi na mutyzm selektywny, zwany też wybiórczym. Zaburzenie polega na tym, że dziecko z pewnymi (najczęściej bliskimi sobie) osobami rozmawia, z innymi zaś nie. Jest to jeden z rodzajów mutyzmu opisywanego w literaturze.
O mutyzmie mówimy wówczas, gdy dziecko nie mówi, chociaż fzycznie i psychicznie by mogło, tzn. nie ma zaburzeń mowy, uszkodzonych narządów mowy, nie cierpi na afazję, nie jest też opóźnione psychoruchowo. W literaturze naukowej mutyzm defniuje się jako brak lub znaczne ograniczenie mówienia przy jednoczesnym zachowaniu rozumienia mowy orazmożliwości porozumiewania się za pomocą pisma. Takie dzieci doskonale wiedzą, co się do nich mówi, rozumieją polecenia, kontekst wypowiadanych słów, nie potrafą się tylko odblokować, znaleźć w sobie na tyle odwagi, by odpowiedzieć. Na szczególne trudności dziecko borykające się z mutyzmem jest narażone w grupie rówieśniczej. Bo jak tu wytłumaczyć, że Lenka słyszy, rozumie, ale nie jest w stanie odpowiedzieć? W naszej opowieści zarówno Jędrek, jak i reszta społeczności klasowej wykazała się bardzo dużą empatią, cierpliwością i dojrzałością emocjonalną w stosunku do Lenki. A to wymaga ogromu pracy zarówno ze strony nauczycieli i wychowawców, jak również ze strony wszystkich rodziców.

Dzieci w okresie przedszkolnym i szkolnym są bardzo bezpośrednie i szczere, często nad wyraz, gdyż jeszcze nie zdają sobie sprawy z faktu, jak słowo może ranić, nie znają pojęcia dyplomacji. A dzieci cierpiące na mutyzm przecież doskonale słyszą, co się do nich mówi i rozumieją…
A zatem, jak pomóc dzieciom zdrowym zrozumieć zaburzenie Lenki i jak pomóc Lence otworzyć się przed klasą i nie dopuścić, by jeszcze bardziej zamknęły ją w „skorupce” często okrutne słowa dzieci? Potrzebna jest tu stała i systematyczna współpraca rodziców i nauczycieli z logopedą i psychologiem, cierpliwość oraz życzliwość ze strony otoczenia, a także zrozumienie sytuacji. Wskazane jest wspieranie dziecka na każdym kroku, m.in. poprzez pomoc w nawiązaniu relacji z rówieśnikami. Wsparciem dla

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>