„Bajki bez barier” część XI UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE

Duży


– Czasami zdarza się tak, że dziecko rośnie tak jak inne dzieci, ale jego umysł nie nadąża za wiekiem. Na przykład ktoś może mieć dziewięć lat, a myśleć jak sześciolatek. To się nazywa niepełnosprawność intelektualna.
Wyobraziłem sobie, że jakiś czarodziej mnie zaczarował i jestem taki duży jak Maciek. Koledzy dziwią się, że nie umiem czytać i dodawać dużych liczb. I nikt nie wie, że tak naprawdę w środku mam tylko sześć lat.
– Nie wiem, czy Maciek w ogóle nie umie czytać – mówiła dalej mama – czy po prostu czyta słabo, myli się, przekręca wyrazy, może nie pamięta wszystkich liter.
Niektóre dzieci uczą się szybko i łatwo wszystko zapamiętują, a inne dzieci, i to nie tylko niepełnosprawne intelektualnie, muszą uczyć się dłużej i więcej razy coś powtórzyć, żeby zapamiętać.
– A czy Maciek nauczy się czytać?
– Może nie będzie czytał płynnie i nie wszystko zrozumie, ale trochę się pewnie nauczy. Niektóre dzieci nigdy nie nauczą się czytać i nawet jak dorosną, to ktoś będzie musiał się nimi opiekować.
Wieczorem w łóżku myślałem o Maćku, Kudłatym i psach, które ratują ludzi. A wiecie, co mi się przyśniło? Kudłaty w okularach siedział nad otwartą książką, a Maciek uczył go czytać!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>