„Bajki bez barier” część III ADHD

Żywe srebro


Kilka słów do rodziców i nauczycieli

Już po raz kolejny oddajemy w Państwa ręce książeczkę z przesłaniem, która pozwoli zarówno Wam jak i Waszym pociechom czy też podopiecznym lepiej zrozumieć problemy dzieci borykających się z różnego typu niepełnosprawnościami. Mamy nadzieję również, że praca w oparciu o tekst książeczek ułatwi Państwu rozmowę z dziećmi o niepełnosprawności, która nie jest łatwa, ale może się taką stać dzięki właściwemu, przystępnemu przekazowi. „Żywe srebro” jest już trzecią w serii bajek psychoedukacyjnych, w której pochylamy się nad tematyką ADHD, problemem, który pomimo, że jest dość powszechny, to wciąż przysparza wiele pytań i niewiadomych. Bajka ukazuje problem dziecka z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi, z jego perspektywy. Dzięki takiemu ujęciu poznajemy wszystko to, z czym się boryka mała Hania – bohaterka książeczki, co pozwala w prosty sposób ukazać charakterystyczne dla tego zaburzenia symptomy, ale przede wszystkim daje możliwość czytelnikowi czy słuchaczom utożsamić się z bohaterkom i jej problemem. Wymowny tytuł książeczki „Żywe srebro” jest idealnym wstępem do próby wyjaśnienia, czym jest ADHD. Zaburzenie to charakteryzuje się: brakiem koncentracji (zapominalstwo, nieuwaga), które u naszej Hani dają o sobie znać zawsze, gdy gubi kapcie, idzie do łazienki bez ręcznika, nie założy skarpetki czy nie wytrzyma do końca oglądanej bajeczki; pobudliwością, gdy małe piórko jest przyczyną zniszczenia pięknego zamku oraz fakt, że nasza mała bohaterka musi ciągle biegać, biegać, biegać i figlować.
Dzięki takiemu przedstawieniu ADHD dzieci, które wysłuchają naszej bajeczki łatwiej oswoją się z zachowaniami swoich rówieśników, którzy cały czas się kręcą, a czasami zachowują się wręcz niezrozumiale (jak w przypadku wcześniej wspomnianego zamku). Książeczka może być dla Państwa impulsem do rozmów z dziećmi zarówno w szkole, przedszkolu czy też w domu. Po przeczytaniu bajki można zapytać dzieci czy zdarza im się czasami o czymś zapomnieć lub coś strącić, upuścić, tak samo jak naszej małej bohaterce. W trakcie rozmowy z maluchami warto również przeprowadzić ćwiczenie: „Co czują inni?”, mające na celu lepsze radzenie sobie z emocjami. Pytamy wówczas dzieci, co czuła mała bohaterka Hania w różnych momentach bajeczki. W sytuacji, gdy omawiany będzie gniew należy pamiętać, aby wspólnie z dziećmi ustalić, co można zrobić, gdy bardzo się zdenerwujemy, a nie chcemy, aby zamek z bajki został zniszczony. Możemy wówczas zapoznać dzieci z techniką radzenia sobie ze złością np. w formie zabawy z gnieceniem kartki, która symbolizuje przyczynę złości, a następnie ciśnięcie jej o ziemię i podeptanie. Na każdym etapie ćwiczenia niezbędny jest kontakt z dziećmi i ciągłe pytania

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>